ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Επανάσταση & Λύτρωση

Επανάσταση & Λύτρωση

Με κάποιον τρόπο, δεν ξέρουμε ακριβώς πώς, η αμαρτία εμφανίστηκε στην τέλεια δημιουργία του Θεού, και έτσι ξεκίνησε η γνωστή σε όλους μας, Μεγάλη Διαμάχη. Εκείνο το οποίο σίγουρα γνωρίζουμε, είναι πως και εμείς εμπλεκόμαστε σ’ αυτήν τη διαμάχη. Είναι μία μάχη από την οποία κανείς δεν μπορεί να δραπετεύσει.

Ωστόσο, δεν ήταν απαραίτητο τα πράγματα να εξελιχθούν έτσι. Η δημιουργία ήταν πολύ καλή, και ο Θεός την είχε ευλογήσει.

Παρότι ο Κύριος ήταν ο Συντηρητής αυτής της τέλειας Δημιουργίας, είχε αναθέσει στον Αδάμ και στην Εύα την ευθύνη και την φροντίδα όλων όσων είχε δημιουργήσει για εκείνους. Η Μεγάλη Διαμάχη ήρθε στη γη όταν ο Σατανάς απάτησε τους πρωτόπλαστους και κατάφερε με κολακείες κατάφερε να στρέψει την πίστη και την υποταγή τους προς αυτόν. Εάν έμεναν πιστοί σ’ αυτά που τους είχε πει ο Θεός, εάν υπάκουαν στην απλή εντολή Του, ο κόσμος μας δεν θα ήταν έτσι όπως τον ξέρουμε. Οι θλίψεις, οι δοκιμασίες και οι δυστυχίες δεν θα εμφανίζονταν ποτέ.

«Οι προσπάθειες του Σατανά να παρουσιάσει διαστρεβλωμένο το χαρακτήρα του Θεού για να κάνει τους ανθρώπους να σχηματίσουν μία εσφαλμένη εντύπωση για το Δημιουργό ώστε να Τον βλέπουν μάλλον με φόβο και μίσος παρά με αγάπη, οι προσπάθειες του να παραμερίσει το Θεϊκό νόμο, κάνοντας τον κόσμο να νομίζουν ότι δεν δεσμεύονται από τις αξιώσεις του, καθώς και ο κατατρεγμός εκείνων οι οποίοι τολμούν να αντισταθούν στις απάτες του, ακολουθούν την ίδια αμετάβλητη πορεία από αιώνα σε αιώνα. Έχουν ανεξίτηλα χαραχθεί στην ιστορία των πατριαρχών, των προφητών, των αποστόλων, των μαρτύρων και μεταρρυθμιστών.» Ε. Χουάιτ, Τ.Π.Σ. «Εισαγωγή» σ. ix.

Σε απάντηση αυτής της τραγωδίας, ο Θεός που είδε όλα αυτά «προ καταβολής κόσμου» (Εφεσ. 1/α’ 4) έθεσε σε εφαρμογή το σχέδιο της σωτηρίας. Η σωτηρία αυτή προεικονίζεται στη συνάντησή Του με τον Άβραμ στη Γέν. 15/ιε’, όταν ο Θεός πέρασε ανάμεσα από τα τεμαχισμένα ζώα. Μ’ αυτόν τον τρόπο διαβεβαίωσε τον Άβραμ, και όλους εμάς, ότι ο Ίδιος θα έδινε μία λύση στο πρόβλημα που προκλήθηκε από την αμαρτία.

Ο Θεός επωμίστηκε όλη την ευθύνη για την ανθρώπινη επανάσταση και υπέφερε τις συνέπειες για κάθε κακό που διαπράχθηκε. Μόνο έτσι θα μπορούσαν να αποκατασταθούν η σχέση Του με την ανθρώπινη φυλή, οι σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων, και η σχέση μεταξύ της ανθρωπότητας και της υπόλοιπης δημιουργίας.

Αυτό είναι το ευρύτερο πλαίσιο στο οποίο βλέπουμε την ανικανοποίητη μανία του Σατανά να καταστρέψει τη δημιουργία και να αφανίσει τα παιδιά του Θεού. Η Αγία Γραφή αποκαλύπτει τις στρατηγικές του, καθώς το καλό και το κακό εκδηλώνονται συνεχώς με διάφορους τρόπους σε όλη την ιστορία της ανθρωπότητας.

Στην Αγία Γραφή βλέπουμε τον Θεό να νικάει τον Σατανά. Ο Ιησούς ήρθε ως Εμμανουήλ, «Μεθ’ ημών ο Θεός», για να διεκδικήσει ό,τι έχασαν ο Αδάμ και η Εύα. Ο Ιησούς κατόρθωσε αυτό που ο Αδάμ απέτυχε. Κατά τη διάρκεια της επίγειας διακονίας Του εκδήλωσε την εξουσία Του στη δημιουργία και στις δυνάμεις του κακού. Πριν την ανάληψή Του ανέθεσε ξανά στους μαθητές Του την αποστολή, και στην Πεντηκοστή τους έδωσε τη δύναμη να επεκτείνουν τα σύνορα της ουράνιας βασιλείας Του.

Ο Ιησούς πέτυχε την κρίσιμη νίκη στο σταυρό. Το θέμα όμως είναι πού έχουμε εμείς την πίστη και την υποταγή μας, στην πλευρά που νίκησε ή σ’ αυτήν που ήδη νικήθηκε; Αν και η επιλογή θα έπρεπε να είναι εύκολη και προφανής, επειδή η διαμάχη συνεχίζεται και οι απάτες εξακολουθούν να υπάρχουν, η μάχη για την καρδιά και το νου μας συνεχίζεται. Ελπίδα και προσευχή μας είναι τα μαθήματα αυτής της τριμηνίας να φανερώσουν κάποιες από αυτές τις απάτες για να μας βοηθήσουν να επιλέξουμε τον Χριστό και να μείνουμε μαζί Του, επειδή μας υποσχέθηκε ότι ο «υπομείνας έως τέλους, ούτος θέλει σωθή» (Ματθ. 24/κδ’ 13).

Επιστροφή