ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Ιερεμίας

Mi-Yittan – «Τις θέλει δώσει»

Η Εβραϊκή γλώσσα, όπως οι περισσότερες, είναι γεμάτη ιδιωματισμούς, λέξεις ή φράσεις που έχουν βαθύτερη έννοια από την προφανή. Για παράδειγμα έχουμε τη φράση mi-yittan που αποτελείται από δύο Εβραϊκές λέξεις: mi, που είναι το «ποιος;» και το yittan που σημαίνει «θα δώσει». Έτσι έχουμε τη φράση «ποιος θα δώσει;»

Στην Αγία Γραφή αυτή η φράση δείχνει στην επιθυμία κάποιου που θέλει κάτι πολύ.

Για παράδειγμα, μετά την Έξοδο, μπροστά στις προκλήσεις τις ερήμου, ο λαός φώναξε, «Είθε να απεθνήσκομεν υπό της χειρός του Κυρίου εν τη γη της Αιγύπτου» (Έξ. 16/ις’ 3). Ο όρος «είθε» έρχεται από τη φράση mi-yittan. Στον Ψαλμό 14/ιδ’ 7 ο Δαβίδ λέει, «Τις θέλει δώσει εκ Σιών την σωτηρίαν του Ισραήλ;» Στα Εβραϊκά έχουμε τη φράση mi-yittan. Στον Ιώβ 6/ς’ 8 όταν ο Ιώβ λέει «Είθε να απελάμβανον την αίτησίν μου» έχουμε για μία ακόμη φορά τη φράση mi-yittan.

Ένα άλλο σημείο στο οποίο συναντάμε την φράση αυτή, είναι στο Δευτ. 5/ε’ 29. Ο Μωυσής υπενθυμίζει στο λαό το αίτημά τους στον Κύριο – μέσω εκείνου να μην θανατωθούν. Σύμφωνα με τον Μωυσή ο Κύριος δέχτηκε την αίτησή τους και είπε: «Είθε να ήτο εις αυτούς τοιαύτη καρδία, ώστε να με φοβώνται, και να φυλάττωσι πάντοτε πάντα τα προστάγματά μου.»

Και εδώ έχουμε πάλι τη φράση mi-yittan. Εδώ ο Κύριος – ο Δημιουργός Θεός, Εκείνος που δημιούργησε το διάστημα, τον χρόνο και την ύλη, Εκείνος που με τον λόγο Του δημιούργησε τον κόσμο μας, που φύσηξε πνοή ζωής στον Αδάμ – χρησιμοποιεί αυτή τη φράση που συνήθως συνδέεται με τις αδυναμίες και τους περιορισμούς της ανθρωπότητας. Απίστευτο!

Βλέπουμε την ελευθερία της βούλησης και τους περιορισμούς του Θεού στη Μεγάλη Διαμάχη. Με τη χρήση αυτής της φράσης βλέπουμε πως ο Θεός δεν πρόκειται να καταπατήσει την ελευθερία της βούλησης, γιατί αλλιώς χάνεται η ελευθερία.

Το βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης που δείχνει την επιθυμία του Θεού οι άνθρωποι να Τον υπακούσουν, αλλά και την τάση των ανθρώπων να μην το κάνουν, είναι το βιβλίο του προφήτη Ιερεμία που θα είναι και το θέμα μας γι’ αυτήν την τριμηνία. Την εποχή που συνέβαιναν μεγάλες γεωπολιτικές αλλαγές στην ανατολή, το βιβλίο του Ιερεμία αναφέρεται στη διακονία και το μήνυμα του προφήτη, ο οποίος κήρυξε με ζήλο και πιστότητα το μήνυμα του Θεού, σ’ έναν λαό που στην πλειοψηφία του δεν ήθελε να ακούσει.

Το βιβλίο που ξεκινάει με το κάλεσμα του προφήτη, από τη νεαρή του ακόμη ηλικία, μας μεταφέρει μέσα στις δεκαετίες τη βιβλικής ιστορίας καθώς ο Κύριος τον χρησιμοποίησε για να διακηρύξει αλήθειες που εξαρχής αποτέλεσαν τη βάση του βιβλικού μηνύματος. Και από όλες τις πνευματικές αλήθειες που εμπεριέχονται στο βιβλίο, τα παρακάτω λόγια δείχνουν τι θέλει ο Κύριος από το λαό Του: «Ούτω λέγει Κύριος, Ας μη καυχάται ο σοφός εις την σοφίαν αυτού, και ας μη καυχάται ο δυνατός εις την δύναμιν αυτού, ας μη καυχάται ο πλούσιος εις τον πλούτον αυτού, αλλ’ ο καυχώμενος ας καυχάται εις τούτο, ότι εννοεί και γνωρίζει εμέ, ότι εγώ είμαι ο Κύριος, ο ποιών έλεος, κρίσιν, και δικαιοσύνην επί της γης, επειδή εις ταύτα ευαρεστούμαι, λέγει Κύριος» (Ιερ. 9/θ’ 23,24).

Η μελέτη του βιβλίου του Ιερεμία είναι ένα πνευματικό ταξίδι που μας πηγαίνει πίσω και πέρα από τα χαμηλότερα σημεία της ανθρώπινης εξαθλίωσης, στα ύψη και στα μεγαλεία του Κυρίου – του Κυρίου που μας καλεί από τα ύψη, παρά την έκπτωτη κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε, με τα λόγια: «Είθε (Mi-yittan) να ήτο εις αυτούς τοιαύτη καρδία!»

Επιστροφή