Όπως ο Θεός είναι Θεός σχέσης και κοινωνίας, έτσι δημιούργησε και τον άνθρωπο για να ζει σε σχέσεις. Καθιέρωσε τον πρώτο γάμο με τον Αδάμ και την Εύα και στη συνέχεια τους ευλόγησε:
«και τους ευλόγησε ο Θεός· και είπε σ' αυτούς ο Θεός: Aυξάνεστε και πληθύνεστε και γεμίστε τη γη, και κυριεύστε την, και εξουσιάζετε επάνω στα ψάρια τής θάλασσας, και επάνω στα πουλιά τού ουρανού και επάνω σε κάθε ζώο που κινείται επάνω στη γη» (Γένεση 1:28).
Οι Χριστιανοί Αντβεντιστές της Εβδόμης Ημέρας αναγνωρίζουν τη βιβλική καθοδήγηση του Θεού για υγιείς σχέσεις και ευτυχισμένες οικογένειες. Οι ισχυρές οικογένειες αποτελούν θεμέλιο τόσο για μια υγιή Εκκλησία όσο και για μια δεμένη κοινότητα.
Ας δούμε τι μας διδάσκει η Αγία Γραφή σχετικά με τον γάμο και την οικογένεια:
ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΣ ΠΙΣΤΕΥΩ 23: Ο ΓΑΜΟΣ ΚΑΙ Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ
Ο γάμος καθιερώθηκε από τον Θεό στην Εδέμ και επιβεβαιώθηκε από τον Ιησού ως μια ισόβια ένωση ανάμεσα σε έναν άνδρα και μία γυναίκα, μέσα σε μια σχέση αγάπης και συντροφικότητας.
Για τον Χριστιανό, η δέσμευση του γάμου γίνεται τόσο απέναντι στον Θεό όσο και απέναντι στον σύζυγο και πρέπει να συνάπτεται μόνο ανάμεσα σε έναν άνδρα και μία γυναίκα που μοιράζονται την ίδια πίστη.
Η αμοιβαία αγάπη, η τιμή, ο σεβασμός και η υπευθυνότητα αποτελούν το θεμέλιο αυτής της σχέσης, η οποία καλείται να αντανακλά την αγάπη, την αγιότητα, την εγγύτητα και τη μονιμότητα της σχέσης ανάμεσα στον Χριστό και την Εκκλησία Του.
Σχετικά με το διαζύγιο, ο Ιησούς δίδαξε ότι όποιος χωρίζει τον σύζυγό του, εκτός από περίπτωση πορνείας, και παντρεύεται άλλον άνθρωπο, διαπράττει μοιχεία.
Παρόλο που ορισμένες οικογενειακές σχέσεις μπορεί να απέχουν από το ιδανικό, ένας άνδρας και μία γυναίκα που δεσμεύονται πλήρως ο ένας στον άλλον εν Χριστώ μέσα στον γάμο μπορούν να επιτύχουν μια σχέση αγαπητικής ενότητας με την καθοδήγηση του Αγίου Πνεύματος και τη στήριξη της Εκκλησίας.
Ο Θεός ευλογεί την οικογένεια και επιθυμεί τα μέλη της να βοηθούν το ένα το άλλο να προχωρούν προς την πλήρη ωριμότητα.
Η ενίσχυση της οικογενειακής ενότητας αποτελεί ένα από τα γνωρίσματα του τελικού μηνύματος του Ευαγγελίου.
Οι γονείς καλούνται να ανατρέφουν τα παιδιά τους ώστε να αγαπούν και να υπακούν στον Κύριο.
Με το παράδειγμα και τα λόγια τους καλούνται να τους διδάσκουν ότι ο Χριστός είναι ένας γεμάτος αγάπη, τρυφερός και στοργικός Οδηγός, ο οποίος επιθυμεί να γίνουν μέλη του σώματός Του, της οικογένειας του Θεού, η οποία περιλαμβάνει τόσο άγαμους όσο και έγγαμους ανθρώπους.
(Γέν. 2:18–25 · Έξ. 20:12 · Δευτ. 6:5–9 · Παρ. 22:6 · Μαλ. 4:5–6 · Ματθ. 5:31–32 · 19:3–9, 12 · Μάρκ. 10:11–12 · Ιωάν. 2:1–11 · Α΄ Κορ. 7:7, 10–11 · Β΄ Κορ. 6:14 · Εφ. 5:21–33 · 6:1–4)
ΑΠΟ ΠΟΥ ΠΡΟΗΛΘΕ Ο ΓΑΜΟΣ;
Στην αρχή, ο Θεός δημιούργησε έναν όμορφο κόσμο και τον γέμισε με κάθε είδους ζωντανά πλάσματα.
Αφού δημιούργησε τα υπόλοιπα ζωντανά όντα, δημιούργησε τον πρώτο άνθρωπο, τον Αδάμ.
Καθώς ο Αδάμ συνεργαζόταν με τον Θεό δίνοντας ονόματα στα ζώα, μπορούσε να παρατηρήσει ότι κάθε είδος είχε το ταίρι του. Τα ζώα μπορούσαν να αναπαραχθούν και να γεμίσουν τη γη.
Για τον ίδιο τον Αδάμ, όμως, δεν υπήρχε ακόμη αντίστοιχος σύντροφος.
«Kαι ο Aδάμ έδωσε ονόματα σε όλα τα κτήνη, και σε όλα τα πουλιά τού ουρανού και σε όλα τα ζώα τού χωραφιού· στον Aδάμ, όμως, δεν βρισκόταν βοηθός όμοιος μ’ αυτόν» (Γένεση 2:20).
Ο Θεός επέτρεψε να συμβεί αυτό ώστε ο Αδάμ να αντιληφθεί ο ίδιος την ανάγκη για συντροφικότητα.
Και ο Θεός είπε:
«Kαι ο Kύριος ο Θεός είπε: Δεν είναι καλό ο άνθρωπος να είναι μόνος· θα κάνω σ’ αυτόν έναν βοηθό όμοιον μ’ αυτόν» (Γένεση 2:18).
Για να δημιουργήσει την πρώτη γυναίκα, ο Θεός πήρε μία πλευρά από τον Αδάμ.
«Kαι ο Kύριος ο Θεός επέβαλε έκσταση στον Aδάμ, και κοιμήθηκε· και πήρε μία από τις πλευρές του και έκλεισε με σάρκα τον τόπο της.
Kαι κατασκεύασε ο Kύριος ο Θεός την πλευρά, που πήρε από τον Aδάμ, σε γυναίκα, και την έφερε στον Aδάμ» (Γένεση 2:21–22).
Έχει ιδιαίτερη σημασία ότι η γυναίκα δημιουργήθηκε από την πλευρά του Αδάμ. Η βιβλική εικόνα παρουσιάζει τον άνδρα και τη γυναίκα ως συντρόφους που καλούνται να πορεύονται μαζί με αγάπη, σεβασμό και αμοιβαία φροντίδα.
Η ταυτότητά μας ως άνδρες και γυναίκες εντάσσεται στο σχέδιο του Θεού και η Αγία Γραφή περιγράφει άνδρα και γυναίκα ως:
«Oι άνδρες, παρόμοια, να συνοικείτε με τις γυναίκες σας με φρόνηση, αποδίδοντας τιμή στο γυναικείο γένος ως σε ασθενέστερο σκεύος, και ως σε συγκληρονόμους τής χάρης τής ζωής, για να μη εμποδίζονται οι προσευχές σας» (Α΄ Πέτρου 3:7).
Στη συνέχεια, με τον Αδάμ και την Εύα ως το πρώτο παντρεμένο ζευγάρι, η Αγία Γραφή παρουσιάζει τη θεμελιώδη αρχή του γάμου:
«Γι’ αυτό, ο άνθρωπος θα αφήσει τον πατέρα του και τη μητέρα του, και θα προσκολληθεί στη γυναίκα του· και θα είναι οι δύο σε μία σάρκα» (Γένεση 2:24).
Ο Θεός καθιέρωσε την πρώτη αυτή ένωση.
Πριν ακόμη εμφανιστούν η αμαρτία και η θλίψη στον κόσμο, ο Θεός ευλόγησε τον γάμο. Και συνέχισε να επιβεβαιώνει τη σημασία του σε ολόκληρη την Αγία Γραφή.
ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΑΜΟ
Το σχέδιο του Θεού για τον γάμο είναι η ένωση ενός άνδρα και μίας γυναίκας μέσα σε μια σχέση δέσμευσης που προορίζεται να διαρκέσει σε ολόκληρη τη ζωή.
Ο Ιησούς είπε:
«Eκείνο, λοιπόν, που ο Θεός συνένωσε, άνθρωπος ας μη χωρίζει» (Μάρκος 10:9).
Όταν δίνουμε τις γαμήλιες υποσχέσεις μας, ο Θεός αντιμετωπίζει αυτή τη δέσμευση ως ισόβια.
Έτσι, η σεξουαλική και συναισθηματική οικειότητα διαφυλάσσεται μέσα στην ασφάλεια μιας μόνιμης διαθήκης γάμου.
«O γάμος ας είναι τίμιος σε όλα, και το συζυγικό κρεβάτι αμόλυντο· τους πόρνους, όμως, και τους μοιχούς θα τους κρίνει ο Θεός» (Εβραίους 13:4).
Ο Θεός χαίρεται να βλέπει ανθρώπους να βιώνουν έναν ευτυχισμένο γάμο και επιθυμεί να καθοδηγεί κάθε ζευγάρι στη σχέση του.
Χρησιμοποιεί επίσης τη χαρά του γάμου ως εικόνα της αγάπης Του για τον λαό Του:
«Eπειδή, όπως o νέoς νυμφεύεται με παρθένα, έτσι και oι γιoι σoυ θα συνoικoύν μαζί σoυ· και όπως o νυμφίoς ευφραίνεται στη νύφη, έτσι και o Θεός σoυ θα ευφρανθεί σε σένα» (Ησαΐας 62:5).
Ο απόστολος Παύλος χρησιμοποιεί επίσης τη σχέση του Χριστού με την Εκκλησία ως πρότυπο για τον γάμο:
«Oι άνδρες, να αγαπάτε τις γυναίκες σας, όπως και ο Xριστός αγάπησε την εκκλησία, και παρέδωσε τον εαυτό του για χάρη της» (Εφεσίους 5:25).
Και:
«Όμως, και εσείς, κάθε ένας ξεχωριστά, έτσι ας αγαπάει τη δική του γυναίκα, σαν τον εαυτό του· η δε γυναίκα, να σέβεται τον άνδρα» (Εφεσίους 5:33).
Μια σχέση γεμάτη αμοιβαία αγάπη, σεβασμό και κατανόηση αποτελεί το ιδανικό του Θεού για τον γάμο.
Ο απόστολος Ιωάννης γράφει:
«Aγαπητοί, ας αγαπάμε ο ένας τον άλλον, επειδή η αγάπη προέρχεται από τον Θεό· και καθένας που αγαπάει έχει γεννηθεί από τον Θεό και γνωρίζει τον Θεό» (Α΄ Ιωάννη 4:7).
Για να μάθουμε να αγαπάμε πραγματικά έναν άλλον άνθρωπο, χρειάζεται πρώτα να γνωρίσουμε τι είναι η αγάπη μέσα από τον Ιησού Χριστό.
Οι δυσκολίες μέσα σε μια σχέση είναι αναπόφευκτες. Γι’ αυτό η Αγία Γραφή περιγράφει τόσο ξεκάθαρα την ανιδιοτελή αγάπη:
«H αγάπη μακροθυμεί, αγαθοποιεί· η αγάπη δεν φθονεί· η αγάπη δεν αυθαδιάζει, δεν υπερηφανεύεται,
δεν φέρεται με απρέπεια, δεν ζητάει τα δικά της, δεν εξάπτεται, δεν συλλογίζεται το κακό·
δεν χαίρεται στην αδικία, συγχαίρει όμως στην αλήθεια.
Όλα τα ανέχεται, όλα τα πιστεύει, όλα τα ελπίζει, όλα τα υπομένει.
H αγάπη δεν καταργείται ποτέ» (Α΄ Κορινθίους 13:4–8).
Αυτού του είδους η αγάπη μπορεί να αποτελέσει το θεμέλιο μιας ισχυρής, υγιούς και μακροχρόνιας σχέσης.
Μπορούμε να φανταστούμε τη σχέση μας με τον Θεό και τον σύζυγό μας σαν ένα τρίγωνο: ο άνδρας και η γυναίκα βρίσκονται στις δύο κάτω γωνίες και ο Θεός στην κορυφή. Όσο περισσότερο πλησιάζει ο καθένας τον Θεό, τόσο περισσότερο μπορούν να πλησιάζουν και ο ένας τον άλλον.
ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΟΙΡΑΖΟΝΤΑΙ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΠΙΣΤΗ
Η Αγία Γραφή ενθαρρύνει τους Χριστιανούς να παντρεύονται ανθρώπους που μοιράζονται την αγάπη και την πίστη τους στον Ιησού Χριστό.
Οι βαθύτερες πεποιθήσεις μας επηρεάζουν τόσες πολλές πλευρές της ζωής, ώστε είναι σημαντικό να πορευόμαστε μαζί με έναν άνθρωπο που μοιράζεται τα ίδια θεμέλια πίστης.
Μέσα σε έναν γάμο είναι σημαντικό οι δύο άνθρωποι να έχουν κοινή βάση στα ζητήματα που αγγίζουν τις βαθύτερες αξίες της ζωής τους.
Οι σύζυγοι καλούνται να ενθαρρύνουν ο ένας τον άλλον στη σχέση τους με τον Ιησού.
Όπως διατυπώνει ο προφήτης Αμώς:
«Mπορούν δύο να περπατήσουν μαζί, αν δεν είναι σύμφωνοι;» (Αμώς 3:3).
Αυτό είναι σημαντικό να εξετάζεται πριν ακόμη από την απόφαση για γάμο.
Ο απόστολος Παύλος έγραψε:
«Mη ομοζυγείτε με τους απίστους· επειδή, ποια συμμετοχή έχει η δικαιοσύνη με την ανομία; Kαι ποια κοινωνία έχει το φως προς το σκοτάδι;» (Β΄ Κορινθίους 6:14).
Για έναν Χριστιανό, η κοινή πίστη μπορεί να αποτελέσει σημαντικό θεμέλιο ενός υγιούς γάμου.
Είναι ιδιαίτερα σημαντικό και οι δύο σύζυγοι να έχουν αποφασίσει προσωπικά να τοποθετούν τον Ιησού Χριστό στην πρώτη θέση της ζωής τους.
Όταν ένα ζευγάρι δεν μοιράζεται βαθιές πεποιθήσεις και αξίες, ο γάμος μπορεί να γίνει σημαντικά δυσκολότερος.
Καθώς ο καθένας σταθεροποιείται στις προσωπικές του πεποιθήσεις, μπορεί να δημιουργηθεί απόσταση ανάμεσα στους δύο.
Τι συμβαίνει όμως αν ένας άνθρωπος βρίσκεται ήδη σε γάμο με κάποιον που δεν συμμερίζεται την πίστη του;
Η Αγία Γραφή λέει:
«Kαι η γυναίκα που έχει άνδρα άπιστο, και αυτός είναι σύμφωνος να συνοικεί μαζί της, ας μη τον αφήνει.
Eπειδή, ο άπιστος άνδρας αγιάστηκε διαμέσου τής γυναίκας· και η γυναίκα η άπιστη αγιάστηκε διαμέσου τού άνδρα· επειδή, διαφορετικά, τα παιδιά σας θα ήσαν ακάθαρτα· τώρα, όμως, είναι άγια.
Aλλά, αν ο άπιστος προβαίνει σε χωρισμό, ας χωρίσει. O αδελφός ή η αδελφή σε τέτοια δεν είναι δουλωμένοι· ο Θεός, όμως, μας προσκάλεσε σε ειρήνη» (Α΄ Κορινθίους 7:13–15).
Ο Παύλος δεν λέει ότι ο μη πιστός σύζυγος αποκτά σωτηρία απλώς και μόνο επειδή είναι παντρεμένος με έναν πιστό.
Ούτε υπάρχει εγγύηση ότι κάποιος θα πιστέψει επειδή είναι παντρεμένος με έναν Χριστιανό ή επειδή βλέπει θετικές αλλαγές στη ζωή του συζύγου του. Ο Θεός σέβεται πάντοτε την ανθρώπινη ελευθερία επιλογής.
Ο πιστός σύζυγος ασφαλώς θα προσεύχεται για την πνευματική ζωή του άλλου. Το βασικό όμως σημείο εδώ είναι ότι η δέσμευση του γάμου παραμένει ιερή και, όσο ο άλλος σύζυγος επιθυμεί να παραμένει στον γάμο, το ζευγάρι καλείται να συνεχίσει να οικοδομεί μια σχέση βασισμένη στην αγάπη.
Αν όμως ο μη πιστός σύζυγος δεν επιθυμεί να συνεχίσει τον γάμο και επιλέξει να φύγει, ο πιστός σύζυγος δεν θεωρείται υπεύθυνος για τη διάλυση της σχέσης.
Αν αντιμετωπίζετε δυσκολίες σε έναν γάμο όπου υπάρχουν διαφορετικές θρησκευτικές πεποιθήσεις, ή αν εξετάζετε το ενδεχόμενο να παντρευτείτε έναν άνθρωπο με διαφορετική πίστη, το πρώτο βήμα είναι να φέρετε την κατάσταση ενώπιον του Θεού με προσευχή.
Η κατάλληλη ποιμαντική συμβουλευτική και η επαγγελματική οικογενειακή συμβουλευτική μπορούν επίσης να προσφέρουν πολύτιμη καθοδήγηση.
ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΔΙΑΖΥΓΙΟ;
Το διαζύγιο δεν είναι κάτι που επιθυμεί κανείς, και δεν αποτελούσε μέρος του αρχικού σχεδίου του Θεού για τον γάμο.
Ζούμε όμως σε έναν κόσμο επηρεασμένο από την αμαρτία και, σε ορισμένες περιπτώσεις, το διαζύγιο γίνεται πραγματικότητα ακόμη κι όταν δεν ήταν αυτό που επιθυμούσε ένα ζευγάρι.
Το διαζύγιο είναι επώδυνο. Διακόπτει μια σχέση που προοριζόταν να διαρκέσει σε ολόκληρη τη ζωή.
Η Αγία Γραφή αναφέρει ως λόγο που μπορεί να οδηγήσει σε διαζύγιο τη σεξουαλική απιστία.
Όταν ένας σύζυγος επιλέγει τη μοιχεία και παραβιάζει μία από τις βαθύτερες σχέσεις εμπιστοσύνης, η Αγία Γραφή αναγνωρίζει ότι το διαζύγιο μπορεί να αποτελέσει επιλογή.
Ο Ιησούς είπε:
«Σας λέω δε ότι, όποιος χωρίσει τη γυναίκα του, εκτός για λόγον πορνείας, και νυμφευθεί άλλη, γίνεται μοιχός· και όποιος νυμφευθεί χωρισμένη γυναίκα, γίνεται μοιχός» (Ματθαίος 19:9).
Ακόμη και σε μια τέτοια περίπτωση, όμως, ο Θεός δεν απαιτεί το διαζύγιο.
Αν ένα ζευγάρι είναι πρόθυμο να αντιμετωπίσει τον πόνο που προκάλεσε μια τέτοια προδοσία, μπορεί να υπάρχει ακόμη ελπίδα για τη σχέση.
Όταν και οι δύο πλευρές είναι πρόθυμες να κάνουν μια νέα αρχή, η συγχώρηση, η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης και η θεραπεία μπορούν να αποτελέσουν μέρος αυτής της πορείας.
Όταν κάνουμε ό,τι μπορούμε για να προστατεύσουμε και να αποκαταστήσουμε τις οικογενειακές μας σχέσεις, τιμούμε τον Θεό.
Ένας κατάλληλα καταρτισμένος χριστιανός σύμβουλος ή οικογενειακός θεραπευτής μπορεί να βοηθήσει ένα ζευγάρι να αντιμετωπίσει δύσκολα ζητήματα και να αποκτήσει πρακτικά εργαλεία για θεραπεία και αποκατάσταση.
ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΜΩΣ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ;
Παρόλο που το διαζύγιο δεν αποτελεί το ιδανικό του Θεού για τον γάμο, ο Θεός ποτέ δεν εγκρίνει την κακοποίηση.
Η αγάπη Του βρίσκεται σε απόλυτη αντίθεση με τη βία, την καταπίεση και την κακομεταχείριση μέσα στην οικογένεια.
Για να προστατεύονται η σωματική και η ψυχική υγεία, είναι απαραίτητο και οι δύο σύζυγοι να αντιμετωπίζουν ο ένας τον άλλον με σεβασμό, καλοσύνη και αγάπη.
Όταν ένας άνθρωπος υφίσταται κακοποίηση, έχει δικαίωμα να αναζητήσει προστασία και ασφάλεια.
Η βιβλική σημασία που αποδίδεται στη μονιμότητα του γάμου δεν πρέπει ποτέ να χρησιμοποιείται ως δικαιολογία για να παραμένει κάποιος εκτεθειμένος σε κακοποίηση.
Ζούμε σε έναν ατελή κόσμο. Ένας άνθρωπος μπορεί εξωτερικά να φαίνεται απόλυτα φυσιολογικός και μέσα στο σπίτι να γίνεται ελεγκτικός, βίαιος ή κακοποιητικός.
Κανένας δεν είναι υποχρεωμένος να αφήνει τον εαυτό του ή τα παιδιά του απροστάτευτα απέναντι στην κακοποίηση.
Ένας κατάλληλα καταρτισμένος επαγγελματίας ψυχικής υγείας, οικογενειακός θεραπευτής ή σύμβουλος μπορεί να βοηθήσει στην αξιολόγηση της κατάστασης και στα επόμενα βήματα.
Αν είναι απαραίτητη η απομάκρυνση από το σπίτι για λόγους ασφάλειας, είναι σημαντικό να αναζητηθούν άμεσα η κατάλληλη βοήθεια και υποστήριξη.
Ανεξάρτητα από όσα έχουν συμβεί στο παρελθόν, ο Θεός μάς προσκαλεί να έρθουμε σε Εκείνον.
Μας αγαπά και επιθυμεί να μας αποκαταστήσει. Είναι Θεός συγχώρησης και συμπόνιας.
«O Kύριoς φάνηκε σε μένα από παλιά, λέγoντας: Nαι, σε αγάπησα με αιώνια αγάπη· γι’ αυτό σε έλκυσα με έλεoς» (Ιερεμίας 31:3).
ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝ Η ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΔΕΝ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΝΕΤΑΙ ΣΤΟ ΙΔΑΝΙΚΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ;
Ο Θεός είναι Εκείνος που αποκαθιστά.
Έχει υποσχεθεί:
«Mη φoβάσαι, επειδή, δεν θα καταισχυνθείς· μη ντρέπεσαι, επειδή δεν θα ντρoπιαστείς· για τον λόγο ότι, θα λησμoνήσεις τη ντρoπή τής νιότης σoυ, και δεν θα θυμηθείς πλέoν τo όνειδoς της χηρείας σoυ.
Eπειδή, o άνδρας σoυ είναι o Πoιητής σoυ· τo όνoμά τoυ είναι: O Kύριoς των δυνάμεων· και o Λυτρωτής σoυ είναι o Άγιoς τoυ Iσραήλ· αυτός θα oνoμαστεί: O Θεός oλόκληρης της γης» (Ησαΐας 54:4–5).
Η οικογενειακή ή συζυγική σας κατάσταση δεν καθορίζει τη θέση σας ενώπιον του Θεού.
Ακόμη κι αν κάποιος βρίσκεται πληγωμένος, μόνος ή αισθάνεται ανεπιθύμητος, υπάρχει ελπίδα.
Ο Θεός μάς αγαπά περισσότερο από όσο θα μπορούσε οποιοσδήποτε άνθρωπος και ενδιαφέρεται βαθιά για το μέλλον μας.
«Eπειδή, εγώ γνωρίζω τις βoυλές πoυ βoυλεύoμαι για σας, λέει o Kύριoς, βoυλές ειρήνης, και όχι κακoύ, για να σας δώσω τo πρoσδoκώμενo τέλoς» (Ιερεμίας 29:11).
Μήπως προσπαθείτε να καλύψετε μόνοι σας τις ευθύνες και των δύο γονέων για τα παιδιά σας;
Ο Θεός υπόσχεται ότι θα είναι μαζί σας:
«Πατέρας των oρφανών, και κριτής των χηρών, είναι o Θεός στoν άγιό τoυ τόπo» (Ψαλμός 68:5).
Μήπως βιώνετε ακόμη τον πόνο της εγκατάλειψης και της προδομένης εμπιστοσύνης;
Ο Θεός δεν θα σας εγκαταλείψει.
«O τρόπος σας ας είναι αφιλάργυρος· αρκείστε στα παρόντα· επειδή, αυτός είπε: “Δεν θα σε αφήσω ούτε θα σε εγκαταλείψω”·
ώστε, εμείς, παίρνοντας θάρρος, να λέμε: “O Kύριος είναι βοηθός μου, και δεν θα φοβηθώ, τι θα μου κάνει ένας άνθρωπος”» (Εβραίους 13:5–6).
Μήπως αισθάνεστε αποκομμένοι από την οικογένειά σας;
Ο Θεός μπορεί να σας οδηγήσει σε μια κοινότητα πίστης που θα σας ενισχύσει και θα γίνει για εσάς μια πνευματική οικογένεια.
«O Θεός κατoικίζει σε oικoγένεια τoυς μεμoνωμένoυς· βγάζει τoύς δεσμίoυς σε αφθoνία· oι απoστάτες, όμως, κατoικoύν σε άνυδρη γη» (Ψαλμός 68:6).
Όποια κι αν είναι η κατάσταση ή ο αγώνας σας, ο Θεός παραμένει ο πιο πιστός Φίλος και Βοηθός.
Όσο κοντά κι αν μπορεί να βρίσκεται ένας άνθρωπος, ο Θεός μπορεί να πλησιάσει ακόμη περισσότερο.
«O άνθρωπoς πoυ έχει φίλoυς, πρέπει να συμπεριφέρεται φιλικά· και υπάρχει φίλoς στενότερoς από αδελφό» (Παροιμίες 18:24).
ΑΝΑΤΡΕΦΟΝΤΑΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΒΙΒΛΙΚΗ ΚΑΘΟΔΗΓΗΣΗ
Σε πολλά σημεία της Αγίας Γραφής βλέπουμε τη βαθιά αγάπη του Θεού για τα παιδιά.
Ο Ιησούς είπε:
«Προσέχετε, να μη καταφρονήσετε ένα από τούτα τα μικρά· επειδή, σας λέω, ότι οι άγγελοί τους στους ουρανούς βλέπουν ακατάπαυστα το πρόσωπο του Πατέρα μου, που είναι στους ουρανούς» (Ματθαίος 18:10).
Είπε επίσης πολύ αυστηρά λόγια για όποιον βλάπτει ένα παιδί ή το οδηγεί στην αμαρτία:
«Όποιος, όμως, σκανδαλίσει ένα απ’ αυτά τα μικρά, που πιστεύουν σε μένα, τον συμφέρει να κρεμάσει στο λαιμό του μία μυλόπετρα, και να καταποντιστεί στο πέλαγος της θάλασσας» (Ματθαίος 18:6).
Αν έχουμε το προνόμιο να συμμετέχουμε στη ζωή ενός παιδιού, έχουμε μια ιδιαίτερη ευκαιρία να του δείξουμε την αγάπη του Θεού και να το βοηθήσουμε να γνωρίσει τον Ιησού.
Η Αγία Γραφή συμβουλεύει:
«Δίδαξε τo παιδί στην αρχή τoύ δρόμoυ τoυ· και δεν θα απoμακρυνθεί απ’ αυτόν oύτε όταν γεράσει» (Παροιμίες 22:6).
Μέσα από ήπια, σταθερή και γεμάτη αγάπη καθοδήγηση μπορούμε να βοηθήσουμε ένα παιδί να αναπτύξει μια σχέση με τον Ιησού που θα το συνοδεύει σε όλη του τη ζωή.
Τα πρώτα χρόνια της ζωής είναι ιδιαίτερα σημαντικά.
Τα παιδιά μπορούν να αναπτυχθούν και να ευημερήσουν μέσα σε ένα περιβάλλον αγάπης, ασφάλειας και καλοσύνης.
Όπως ο Θεός αγαπά εμάς, έτσι και εμείς καλούμαστε να αγαπάμε τα παιδιά που βρίσκονται υπό τη φροντίδα μας.
Ο τρόπος με τον οποίο σχετιζόμαστε με τα παιδιά συμβάλλει στη διαμόρφωση των αντιλήψεων και της εικόνας που αποκτούν για τον κόσμο.
Γι’ αυτό η Αγία Γραφή προειδοποιεί τους γονείς να προσέχουν τον τρόπο με τον οποίο επικοινωνούν με τα παιδιά τους:
«Oι πατέρες, να μη ερεθίζετε τα παιδιά σας, για να μη μικροψυχούν» (Κολοσσαείς 3:21).
Με τα λόγια και τις πράξεις μας μπορούμε είτε να καθοδηγούμε τα παιδιά προς την υπακοή με αγάπη είτε να δημιουργούμε μέσα τους θυμό και πικρία.
Όταν απαιτούμε από εκείνα κάτι που εμείς οι ίδιοι δεν εφαρμόζουμε, αντιλαμβάνονται την ασυνέπειά μας.
Ο Θεός μάς έχει δώσει την ευθύνη να βοηθούμε τα παιδιά μας να Τον γνωρίσουν και να Τον αγαπήσουν. Αυτό όμως δεν μας δίνει δικαίωμα να χρησιμοποιούμε καταχρηστικά την εξουσία μας.
Για τα παιδιά μας, εμείς αποτελούμε μία από τις πρώτες εικόνες μέσα από τις οποίες αρχίζουν να κατανοούν τον χαρακτήρα του Θεού.
Η αντίληψή τους για την αγάπη του Θεού επηρεάζεται σημαντικά από τον τρόπο με τον οποίο τους φερόμαστε.
Όταν είμαστε υπομονετικοί και καλοί, μπορούν ευκολότερα να κατανοήσουν ότι έχουν έναν ουράνιο Πατέρα του οποίου η αγάπη είναι απεριόριστη.
Όταν τα αγαπάμε ακόμη και μέσα στα λάθη και τις δύσκολες συμπεριφορές τους, μαθαίνουν ότι έχουν έναν ουράνιο Πατέρα που είναι έτοιμος να συγχωρήσει και να τα βοηθήσει να αναπτυχθούν.
Όταν τα καθοδηγούμε προσεκτικά και θέτουμε λογικά όρια για την προστασία τους, μπορούν να κατανοήσουν καλύτερα ότι και οι οδηγίες του Θεού δίνονται επειδή Εκείνος επιθυμεί το καλό τους.
Μία από τις σημαντικότερες ευθύνες μας είναι να δείχνουμε στα παιδιά, με τη ζωή μας, μια εικόνα του Θεού και της αγάπης Του.
Πρόκειται ασφαλώς για μια μεγάλη ευθύνη.
Ο Θεός όμως μπορεί να μας δώσει τη χάρη, τη σοφία και τη δύναμη που χρειαζόμαστε ώστε να παραμένουμε υπομονετικοί και πράοι στην ανατροφή των παιδιών.
Θέλουμε να ενθαρρύνουμε κάθε παιδί να γίνει αυτό που ο Θεός το δημιούργησε να είναι.
Με το δικό μας παράδειγμα μπορούμε να του δείξουμε τη χαρά και τις ευλογίες που προέρχονται από μια πραγματική σχέση με τον Ιησού Χριστό.
Η επιθυμία του Θεού για την οικογενειακή ζωή είναι να διδάσκουμε με επιμέλεια την επόμενη γενιά σχετικά με Εκείνον.
Και καθώς διδάσκουμε τα παιδιά, συχνά ανακαλύπτουμε ότι και εμείς συνεχίζουμε να μαθαίνουμε.
Βλέποντας την πίστη τους να αναπτύσσεται, μπορεί να παρακινηθούμε και εμείς να εμπιστευτούμε βαθύτερα τον Θεό.
Οι ερωτήσεις τους μπορεί να μας οδηγήσουν σε βαθύτερη μελέτη της Αγίας Γραφής.
Ο Θεός εργάζεται συχνά μέσα από την απλότητα και την ειλικρίνεια της παιδικής καρδιάς.
Ο Ιησούς είπε:
«O Iησούς, όμως, είπε: Aφήστε τα μικρά παιδιά, και μη τα εμποδίζετε νάρθουν σε μένα· επειδή, για τέτοιους είναι η βασιλεία των ουρανών» (Ματθαίος 19:14).
ΤΑ ΟΦΕΛΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗΣ ΛΑΤΡΕΙΑΣ
Η οικογενειακή λατρεία ή οικογενειακή προσευχή μπορεί να αποτελέσει σημαντικό μέρος της καθημερινής οικογενειακής ζωής.
Είναι ένας χρόνος που αφιερώνεται καθημερινά στον Θεό και μπορεί να γίνει μια χαρούμενη στιγμή οικογενειακής ενότητας.
Η ψαλμωδία, η ανάγνωση βιβλικών ιστοριών, η προσευχή και η συζήτηση γύρω από τις ευλογίες που έδωσε ο Θεός μέσα στην ημέρα μπορούν να αποτελέσουν ιδιαίτερα όμορφες στιγμές αυτής της οικογενειακής λατρείας.
Καθώς η οικογένεια μελετά μαζί τον Λόγο του Θεού, ενισχύεται και η μεταξύ της σχέση.
Τα παιδιά μπορούν να μάθουν να περιμένουν με χαρά αυτές τις ιδιαίτερες στιγμές που περνά η οικογένεια μαζί.
Η Αγία Γραφή λέει:
«και θα τα διδάσκεις με επιμέλεια στα παιδιά σου, και θα μιλάς γι’ αυτά όταν κάθεσαι στο σπίτι σου, όταν περπατάς στον δρόμο, και όταν πλαγιάζεις, και όταν σηκώνεσαι» (Δευτερονόμιο 6:7).
Ανεξάρτητα από την ηλικία, την οικογενειακή κατάσταση ή τη μορφή της οικογένειας στην οποία βρίσκεται ένας άνθρωπος, η αγάπη του Θεού παραμένει σταθερή, πλήρης και χωρίς επιφυλάξεις.
Οι Χριστιανοί Αντβεντιστές της Εβδόμης Ημέρας επιθυμούν να στηρίζουν τις οικογένειες στην πορεία της πίστης τους.
Οι οικογένειες σήμερα μπορεί να βρίσκονται σε πολλές και διαφορετικές καταστάσεις, όμως η αγάπη του Θεού μπορεί να δημιουργεί σύνδεση, θεραπεία και χαρά.
Καλούμαστε να στηρίζουμε ο ένας τον άλλον και να μοιραζόμαστε μαζί τις σημαντικές στιγμές της ζωής.
Ακολουθώντας το σχέδιο και τις αρχές του Θεού για την οικογένεια, μπορούμε να βιώσουμε τη χαρά, την ασφάλεια και την πληρότητα που Εκείνος επιθυμεί να προσφέρει μέσα από τις οικογενειακές σχέσεις.