Όταν ακούτε τη λέξη «εκκλησία», τι σας έρχεται στο μυαλό; Ένα κτίριο με βιτρό παράθυρα; Άνθρωποι ντυμένοι επίσημα που συγκεντρώνονται για να ψάλουν ύμνους;
Η Εκκλησία, όπως την ορίζει η Αγία Γραφή, έχει πολύ μικρή σχέση με ένα κτίριο. Η Εκκλησία είναι η κοινότητα, η οικογένεια όλων όσοι πιστεύουν στον Χριστό. Για τους Αντβεντιστές της Εβδόμης Ημέρας, αυτή η αλήθεια βρίσκεται στο επίκεντρο της αποστολής τους: να μοιράζονται το Ευαγγέλιο και να υπηρετούν ο ένας τον άλλον.
Ας δούμε μέσα από την Αγία Γραφή περισσότερα σχετικά με:
ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΣ ΠΙΣΤΕΥΩ 12: Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ
Η Εκκλησία είναι η κοινότητα των πιστών που ομολογούν τον Ιησού Χριστό ως Κύριο και Σωτήρα. Σε συνέχεια του λαού του Θεού στους χρόνους της Παλαιάς Διαθήκης, καλούμαστε να ξεχωρίσουμε από τον κόσμο και να ενωνόμαστε για λατρεία, συναναστροφή, διδασκαλία του Λόγου, τέλεση του Δείπνου του Κυρίου, υπηρεσία προς την ανθρωπότητα και παγκόσμια διακήρυξη του Ευαγγελίου.
Η Εκκλησία αντλεί την εξουσία της από τον Χριστό, τον ενσαρκωμένο Λόγο που αποκαλύπτεται στις Γραφές.
Η Εκκλησία είναι η οικογένεια του Θεού. Τα μέλη της, που Εκείνος έχει υιοθετήσει ως παιδιά Του, ζουν μέσα στην πραγματικότητα της νέας διαθήκης.
Η Εκκλησία είναι το σώμα του Χριστού, μια κοινότητα πίστης της οποίας Κεφαλή είναι ο ίδιος ο Χριστός.
Η Εκκλησία είναι η νύφη για την οποία πέθανε ο Χριστός, ώστε να την αγιάσει και να την καθαρίσει. Κατά τη θριαμβευτική επιστροφή Του, θα την παρουσιάσει ενώπιόν Του ως ένδοξη Εκκλησία: τους πιστούς όλων των αιώνων, εξαγορασμένους με το αίμα Του, χωρίς κηλίδα ή ρυτίδα, αλλά αγίους και άμεμπτους.
(Γέν. 12:1–3 · Έξ. 19:3–7 · Ματθ. 16:13–20 · 18:18 · 28:19–20 · Πράξ. 2:38–42 · 7:38 · Α΄ Κορ. 1:2 · Εφ. 1:22–23 · 2:19–22 · 3:8–11 · 5:23–27 · Κολ. 1:17–18 · Α΄ Πέτρ. 2:9)
ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ;
Η Αγία Γραφή μάς λέει ότι η Εκκλησία είναι η κοινότητα των πιστών που ομολογούν τον Ιησού Χριστό ως Κύριο και Σωτήρα. Η ίδια η λέξη «εκκλησία» προέρχεται από την ελληνική λέξη «ἐκκλησία», που δηλώνει μια σύναξη ή συγκέντρωση ανθρώπων.
«Eπειδή, όπου είναι δύο ή τρεις συγκεντρωμένοι στο όνομά μου, εκεί είμαι εγώ ανάμεσά τους» (Ματθαίος 18:20).
Στις Πράξεις 20:28, η «εκκλησία τού Θεού» περιγράφεται ως εκείνη που ο Χριστός «απέκτησε με το ίδιο του το αίμα». Πρόκειται, δηλαδή, για εκείνους που έχουν δεχθεί ότι ο Ιησούς πέθανε για αυτούς, ώστε να τους σώσει.
Ο Θεός είναι Θεός σχέσεων και γνωρίζει πόσο σημαντική μπορεί να είναι μια ισχυρή κοινότητα πίστης για κάθε άνθρωπο. Μέσα σε αυτήν μπορούμε να αυξανόμαστε στην πίστη, ενώ παράλληλα μαθαίνουμε να συνεργαζόμαστε και να εκτιμούμε τη μοναδικότητα κάθε ανθρώπου.
Η Αγία Γραφή δίνει επίσης στην κοινότητα των πιστών αρχές για το πώς καλούνται τα μέλη της να σχετίζονται μεταξύ τους και να στηρίζουν ο ένας τον άλλον.
Όσοι αποτελούν μέρος της Εκκλησίας μπορούν να στηρίζουν ο ένας τον άλλον:
Αγαπώντας ο ένας τον άλλον (Α΄ Ιωάννη 4:11)
Καλλιεργώντας τη συναναστροφή και την κοινωνία μεταξύ τους (Εβραίους 10:24–25)
Ενθαρρύνοντας ο ένας τον άλλον (Α΄ Κορινθίους 14:26)
Προσευχόμενοι ο ένας για τον άλλον και σηκώνοντας τα βάρη ο ένας του άλλου (Γαλάτες 6:2)
Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι η συμμετοχή σε οποιαδήποτε κοινότητα μπορεί να έχει δυσκολίες. Κανείς δεν είναι τέλειος και οι ατελείς άνθρωποι κάνουν λάθη. Οι παρεξηγήσεις και οι συγκρούσεις μπορούν να κάνουν τα μέλη μιας εκκλησίας να αισθανθούν πληγωμένα, λυπημένα ή ότι δεν γίνονται κατανοητά.
Μέσα όμως και από τις δυσκολίες που προκύπτουν καθώς μαθαίνουμε να πορευόμαστε μαζί, ο λαός του Θεού αυξάνεται σύμφωνα με τον σκοπό Του. Μέσα από την προσευχή και τη συμπόνια —αλλά ακόμη και μέσα από τον πόνο και τη λύπη— ο Θεός μάς διδάσκει πώς να αγαπάμε καλύτερα ο ένας τον άλλον.
«To σίδερo ακoνίζει τo σίδερo· και o άνθρωπoς ακoνίζει τo πρόσωπo τoυ φίλoυ τoυ» (Παροιμίες 27:17).
«να γίνεστε δε, ο ένας στον άλλον, χρήσιμοι, εύσπλαχνοι, συγχωρώντας ο ένας τον άλλον, όπως και ο Θεός συγχώρησε εσάς διαμέσου τού Xριστού» (Εφεσίους 4:32).
Ο Θεός δεν καλεί απλώς μεμονωμένους ανθρώπους να εργάζονται ανεξάρτητα για τη βασιλεία Του. Καλεί ολόκληρη την κοινότητα της Εκκλησίας να συνεργάζεται. Όταν τα μέλη της Εκκλησίας ενώνουν τις δυνάμεις τους, μπορούν να κάνουν πολύ περισσότερα για τη διάδοση του Ευαγγελίου.
Μερικές από τις βασικές λειτουργίες της Εκκλησίας είναι:
Διδασκαλία (Κολοσσαείς 3:16)
Αλληλοϋποστήριξη, διόρθωση και ανάληψη ευθύνης ο ένας για τον άλλον (Γαλάτες 6:1–2)
Το Δείπνο του Κυρίου (Α΄ Κορινθίους 11:26)
Προσευχή και προσευχή ο ένας για τον άλλον (Ιακώβου 5:16)
Ευαγγελισμός (Ματθαίος 28:19–20)
ΠΟΙΟΣ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ;
Ο ποιμένας; Οι ηγέτες της Εκκλησίας; Τα μέλη της;
Όλοι αυτοί έχουν σημαντικό ρόλο στην Εκκλησία και στη διακονία της. Η ηγεσία και η υπηρεσία τους είναι αναγκαίες και πολύτιμες.
Η ανώτατη εξουσία της Εκκλησίας, όμως, ανήκει στον Ιησού Χριστό, ο οποίος είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της.
«Aυτός είναι η πέτρα, που εξουθενώθηκε από σας τούς οικοδομούντες, η οποία έγινε ακρογωνιαία πέτρα» (Πράξεις 4:11).
«Eπομένως, λοιπόν, δεν είστε πλέον ξένοι και πάροικοι, αλλά συμπολίτες των αγίων και οικείοι τού Θεού, που εποικοδομηθήκατε επάνω στο θεμέλιο των αποστόλων και των προφητών, που ακρογωνιαία πέτρα είναι ο ίδιος ο Iησούς Xριστός· στον οποίο ολόκληρη η οικοδομή, καθώς συναρμολογείται, αυξάνει σε έναν άγιο ναό εν Kυρίω· στον οποίο κι εσείς συνοικοδομείστε σε κατοικητήριο του Θεού διαμέσου τού Πνεύματος» (Εφεσίους 2:19–22).
Στην Καινή Διαθήκη βλέπουμε τον Ιησού να θεμελιώνει την Εκκλησία και τους αποστόλους να λαμβάνουν έναν ιδιαίτερο ρόλο ηγεσίας και ευθύνης.
«Kαι αυτός έδωσε άλλους μεν αποστόλους, άλλους δε προφήτες, άλλους δε ευαγγελιστές, άλλους δε ποιμένες και δασκάλους, για την τελειοποίηση των αγίων, για το έργο τής διακονίας, για την οικοδομή τού σώματος του Xριστού» (Εφεσίους 4:11–12).
Ο Ιησούς είναι το θεμέλιο της Εκκλησίας. Μια εκκλησία που δεν οικοδομείται επάνω στον Κύριο και δεν ακολουθεί τον Λόγο Του δεν μπορεί να εκπληρώνει τον σκοπό της ως Εκκλησία του Χριστού. Κάθε έργο που επιχειρείται ανεξάρτητα από τον Κύριο χάνει τελικά το νόημά του.
«AN o Kύριoς δεν oικoδoμήσει οίκο, μάταια κoπιάζoυν αυτoί πoυ τoν oικoδoμoύν· αν o Kύριoς δεν φυλάξει πόλη, μάταια αγρυπνεί αυτός πoυ τη φυλάττει» (Ψαλμός 127:1).
Ο Θεός, όμως, θέλει επίσης να μας διδάξει πώς μοιάζει η ηγεσία που βασίζεται στην αγάπη. Γι’ αυτό μας δίνει το Άγιο Πνεύμα, το οποίο χαρίζει πνευματικά χαρίσματα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την οικοδόμηση της Εκκλησίας Του.
Η πρώτη Εκκλησία αναγνώρισε την ανάγκη ύπαρξης μιας τέτοιας οργανωμένης υπηρεσίας, ώστε να μπορεί να προχωρά η αποστολή του Ευαγγελίου. Με προσευχή αποφάσισε να αναθέσει διαφορετικές διακονίες σε μέλη που είχαν τα κατάλληλα χαρίσματα (Πράξεις 6:1–6).
Καθώς η πρώτη Εκκλησία αυξανόταν, αναπτυσσόταν και η οργάνωσή της. Η εξουσία, όμως, τόσο της Εκκλησίας όσο και των ηγετών της παρέμενε πάντοτε στον Ιησού Χριστό.
«Θρησκεία καθαρή και χωρίς ψεγάδι μπροστά στον Θεό και Πατέρα είναι τούτη: Nα επισκέπτεται τους ορφανούς και τις χήρες στη θλίψη τους, και να τηρεί τον εαυτό του αμόλυντον από τον κόσμο» (Ιακώβου 1:27).
ΒΙΒΛΙΚΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ
Η Εκκλησία είναι η νύφη του Χριστού
Με τον Χριστό να παρουσιάζεται ως ο Νυμφίος (Ματθαίος 9:15 · Ματθαίος 25 · Μάρκος 2:19 · Ιωάννης 3:29), πολλά σημεία της Αγίας Γραφής παρουσιάζουν την Εκκλησία ως τη Νύφη Του.
Η εικόνα αυτή εκφράζει τη βαθιά αγάπη που έχει ο Χριστός για την κοινότητα των πιστών Του.
Η χαρά, η αφοσίωση και η δέσμευση ενός γάμου αποτελούν μια εικόνα της φροντίδας και της αφοσίωσης που έχει ο Ιησούς για εμάς.
Και όπως μια νύφη προετοιμάζεται για να συναντήσει τον νυμφίο την ημέρα του γάμου της, έτσι και η Εκκλησία προετοιμάζεται για τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού.
«Aς χαιρόμαστε και ας νιώθουμε αγαλλίαση και ας δώσουμε σ’ αυτόν τη δόξα· επειδή, ήρθε ο γάμος τού Aρνίου, και η γυναίκα του ετοίμασε τον εαυτό της. Kαι της δόθηκε να ντυθεί με εκλεκτής ποιότητας λινό καθαρό και λαμπερό· επειδή, το εκλεκτής ποιότητας λινό είναι τα δικαιώματα των αγίων. Kαι μου λέει: Γράψε: Mακάριοι οι καλεσμένοι στο δείπνο τού γάμου τού Aρνίου. Kαι μου λέει: Aυτά είναι τα αληθινά λόγια τού Θεού» (Αποκάλυψη 19:7–9).
«Eπειδή, o άνδρας σoυ είναι o Πoιητής σoυ· τo όνoμά τoυ είναι: O Kύριoς των δυνάμεων· και o Λυτρωτής σoυ είναι o Άγιoς τoυ Iσραήλ· αυτός θα oνoμαστεί: O Θεός oλόκληρης της γης» (Ησαΐας 54:5).
«Kαι ήρθε σε μένα ένας από τους επτά αγγέλους, που είχαν τις επτά φιάλες, που ήσαν γεμάτες από τις επτά τελευταίες πληγές, και μίλησε μαζί μου, λέγοντας: Έλα, θα σου δείξω τη νύφη, τη γυναίκα τού Aρνίου» (Αποκάλυψη 21:9).
«Όποιος έχει τη νύφη είναι ο νυμφίος· ο δε φίλος τού νυμφίου, που στέκεται και τον ακούει, χαίρεται υπερβολικά για τη φωνή τού νυμφίου. Aυτή, λοιπόν, η δική μου χαρά εκπληρώθηκε» (Ιωάννης 3:29).
Η εικόνα αυτή αναπτύσσεται ακόμη περισσότερο στην παραβολή που είπε ο Ιησούς για τις δέκα παρθένες που περίμεναν τον νυμφίο.
Πέντε από αυτές ήταν φρόνιμες και οι άλλες πέντε μωρές. Ο νυμφίος καθυστέρησε να έρθει και, καθώς οι δέκα παρθένες περίμεναν, κουράστηκαν και αποκοιμήθηκαν.
Οι φρόνιμες είχαν μαζί τους επιπλέον λάδι για τις λυχνίες τους, ενώ οι μωρές δεν είχαν προνοήσει. Όταν ανακοινώθηκε η άφιξη του νυμφίου, όλες ετοίμασαν τις λυχνίες τους, αλλά οι μωρές διαπίστωσαν ότι το λάδι τους δεν επαρκούσε.
Επειδή δεν ήταν προετοιμασμένες, χρειάστηκε να φύγουν για να αγοράσουν λάδι. Όσο έλειπαν, έφτασε ο νυμφίος, άρχισε ο γάμος και η πόρτα έκλεισε. Όταν επέστρεψαν, ήταν πλέον αργά. Δεν μπόρεσαν να μπουν στη γιορτή επειδή δεν είχαν προετοιμαστεί (Ματθαίος 25:1–13).
Με αυτή την παραβολή, η Εκκλησία παρομοιάζεται με τις παρθένες που περιμένουν τον Νυμφίο, τον Ιησού. Εκείνοι που Τον ακολουθούν, μένουν πιστοί στη διδασκαλία Του και περιμένουν ενεργά την επιστροφή Του χαρακτηρίζουν την Εκκλησία Του, τη Νύφη του Χριστού.
Η Εκκλησία είναι το σώμα του Χριστού
Η Εκκλησία, ως κοινότητα πιστών, περιγράφεται επίσης ως το σώμα του Χριστού.
Αυτή η όμορφη εικόνα φανερώνει την ποικιλομορφία της παγκόσμιας κοινότητας των ακολούθων του Ιησού. Παράλληλα, μας δείχνει ότι κάθε μέλος της Εκκλησίας είναι σημαντικό.
Κάθε Χριστιανός έχει έναν ρόλο στο έργο του Θεού. Σε όλους έχουν δοθεί ιδιαίτερες ικανότητες και χαρίσματα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη διακονία.
Αν η Εκκλησία είναι το σώμα του Χριστού, τότε ο Ιησούς είναι η Κεφαλή και κάθε πιστός αποτελεί διαφορετικό μέλος αυτού του σώματος.
«και αυτός είναι η κεφαλή τού σώματος, της εκκλησίας· ο οποίος είναι αρχή, πρωτότοκος από τους νεκρούς, για να γίνει αυτός πρωτεύων σε όλα» (Κολοσσαείς 1:18).
«Eπειδή, καθώς το σώμα είναι ένα, και έχει πολλά μέλη, όλα όμως τα μέλη τού ενός σώματος, ενώ είναι πολλά, είναι ένα σώμα· έτσι και ο Xριστός» (Α΄ Κορινθίους 12:12).
«Kαι εσείς είστε σώμα τού Xριστού, και μέλη κατά μέρος» (Α΄ Κορινθίους 12:27).
«από τον οποίο ολόκληρο το σώμα, καθώς συναρμολογείται και καθώς συνδέεται με κάθε συνάφεια των μελών που συνεργούν, σύμφωνα με την ανάλογη ενέργεια καθενός μέρους ξεχωριστά, κάνει την αύξηση του σώματος, για τη δική του οικοδομή, με αγάπη» (Εφεσίους 4:16).
«Eπειδή, το σώμα δεν είναι ένα μέλος, αλλά πολλά. Aν το πόδι πει: Eπειδή δεν είμαι χέρι, δεν είμαι από το σώμα· γι’ αυτό, τάχα, δεν είναι από το σώμα;» (Α΄ Κορινθίους 12:14–15).
Όπως ένα σώμα χρειάζεται τα διαφορετικά μέλη και όργανά του για να λειτουργήσει, έτσι και κάθε μέρος του σώματος του Χριστού είναι σημαντικό.
Η εικόνα αυτή μας υπενθυμίζει ότι κάθε άνθρωπος, ανεξάρτητα από τα χαρίσματα ή τις ικανότητές του, έχει αξία και έναν σκοπό μέσα στην Εκκλησία.
Η Εκκλησία είναι η οικογένεια του Θεού
Η οικογένεια είναι μια ομάδα ανθρώπων που συνδέονται μεταξύ τους μέσα από τον γάμο, τη γέννηση ή την υιοθεσία. Παραδοσιακά, μια οικογένεια μπορεί να αποτελείται από δύο γονείς και ένα ή περισσότερα παιδιά, αν και οι οικογενειακές συνθήκες διαφέρουν από άνθρωπο σε άνθρωπο.
Στην Αγία Γραφή, η Εκκλησία αποκαλείται οικογένεια του Θεού. Ο Θεός παρουσιάζεται ως Πατέρας μας και οι άλλοι Χριστιανοί ως αδελφοί και αδελφές μας εν Χριστώ.
«Eπομένως, λοιπόν, δεν είστε πλέον ξένοι και πάροικοι, αλλά συμπολίτες των αγίων και οικείοι τού Θεού» (Εφεσίους 2:19).
«Eπομένως, λοιπόν, ενόσω έχουμε καιρό, ας εργαζόμαστε το καλό προς όλους, μάλιστα δε προς τους οικείους τής πίστης» (Γαλάτες 6:10).
«Kαι απλώνοντας το χέρι του προς τους μαθητές του, είπε: Nα! η μητέρα μου και οι αδελφοί μου· επειδή, όποιος κάνει το θέλημα του Πατέρα μου, που είναι στους ουρανούς, αυτός είναι σε μένα αδελφός και αδελφή και μητέρα» (Ματθαίος 12:49–50).
ΠΩΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΘΩΣ ΠΛΗΣΙΑΖΟΥΝ ΟΙ ΕΣΧΑΤΟΙ ΚΑΙΡΟΙ
Καθώς ο κόσμος πλησιάζει προς τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού και η αναταραχή αυξάνεται, η Εκκλησία θα αποτελείται από τον πιστό λαό του Θεού που παραμένει σταθερός στη διδασκαλία Του.
Ακόμη κι όταν ο υπόλοιπος κόσμος απομακρύνεται από τον Θεό, εκείνοι που ανήκουν στην Εκκλησία Του παραμένουν πιστοί σε Εκείνον. Μέσα στην αμαρτία και τη διαφθορά του κόσμου, η ζωή τους καλείται να ξεχωρίζει ως αφιερωμένη στον Θεό.
«Aυτοί είναι εκείνοι που δεν μολύνθηκαν με γυναίκες· επειδή, είναι παρθένοι· αυτοί είναι που ακολουθούν το Aρνίο όπου και αν πάει, αυτοί αγοράστηκαν από τους ανθρώπους, ως απαρχή στον Θεό και στο Aρνίο» (Αποκάλυψη 14:4).
Η Αγία Γραφή λέει ότι, όταν ο Ιησούς επιστρέψει, θα παραστήσει ενώπιόν Του την Εκκλησία Του «ένδοξη»:
«για να την παραστήσει στον εαυτό του εκκλησία ένδοξη, χωρίς να έχει κάποια κηλίδα ή ρυτίδα ή κάτι παρόμοιο μ’ αυτά, αλλά για να είναι αγία και χωρίς ψεγάδι» (Εφεσίους 5:27).
ΕΝΙΣΧΥΟΝΤΑΣ ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
Η βιβλική κατανόηση της Εκκλησίας αποτελεί ουσιαστικό μέρος της πίστης των Αντβεντιστών. Ο Ιησούς Χριστός είναι Εκείνος που δίνει στην Εκκλησία την ταυτότητα, τον σκοπό και την αποστολή της. Χωρίς τον Ιησού ως ακρογωνιαίο λίθο, κάθε ανθρώπινη προσπάθεια χάνει το πραγματικό της νόημα.
Όταν επισκεφθείτε μια Αντβεντιστική εκκλησία, ο στόχος είναι να συναντήσετε μια κοινότητα πιστών που σας υποδέχεται με ανοιχτή καρδιά. Κάθε Αντβεντιστική εκκλησία καλείται να είναι ένας τόπος όπου οι πιστοί ενθαρρύνουν ο ένας τον άλλον να ζουν καθημερινά για τον Ιησού.
Κάθε τοπική Αντβεντιστική εκκλησία είναι διαφορετική ως προς τον τρόπο με τον οποίο υπηρετεί τα μέλη και την κοινότητά της. Υπάρχουν, όμως, ορισμένα κοινά στοιχεία που συναντώνται στις περισσότερες εκκλησίες:
Προσευχή ο ένας μαζί με τον άλλον
Κοινή μελέτη της Αγίας Γραφής
Σχεδιασμός δράσεων προσφοράς και επικοινωνίας με την κοινωνία
Διοργάνωση δραστηριοτήτων για παιδιά
Συγκέντρωση βοήθειας και δωρεών για οικογένειες που βρίσκονται σε ανάγκη
Κοινή λατρεία και προσευχή
Ο Ιησούς είναι ο λόγος που είμαστε Εκκλησία. Αυτός είναι ο λόγος που, ως Εκκλησία, επιδιώκουμε να οικοδομούμε μια κοινότητα πιστών που αγαπούν, στηρίζουν και ενθαρρύνουν ο ένας τον άλλον.
Και όλα αυτά έχουν έναν ευρύτερο σκοπό: να βοηθήσουμε τους ανθρώπους γύρω μας να ανακαλύψουν την ελευθερία, τη θεραπεία και την ελπίδα που βρίσκονται στον Ιησού.