Σχολή Σαββάτου

Μάθημα Σχολής Σαββάτου για ενήλικες.

Τι μας λένε τα εδάφια Α’ Κορ. 14:3, Εφεσ. 4:11-13 και Αποκ. 22:6 για τον ρόλο των προφητών της Καινής Διαθήκης;

Αυτά τα εδάφια, όσο βοηθητικά κι αν είναι, δεν μας δίνουν μια ολοκληρωμένη εικόνα όλων όσων έκαναν οι προφήτες της Καινής Διαθήκης. Παρόλα αυτά, το μεγαλύτερο μέρος του έργου τους αντικατοπτρίζει όσα έκαναν και οι προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης, δείχνοντας έτσι μια συνέχεια στο προφητικό χάρισμα.

Στην Α’ Κορ. 12:10, η προφητεία αναφέρεται ανάμεσα σε άλλα πνευματικά χαρίσματα. Στη μεταφορά για το “σώμα του Χριστού” (Α’ Κορ. 12:27, 28), οι προφήτες αναφέρονται αμέσως μετά τους αποστόλους, οι οποίοι επίσης λάμβαναν αποκαλύψεις από τον Θεό. Σύμφωνα με την Α’ Κορ. 14:3: «Εκείνος, όμως, που προφητεύει, μιλάει στους ανθρώπους για οικοδομή και προτροπή και παρηγορία».

Τα εδάφια Εφεσ. 4:11-13 παρουσιάζουν μια παρόμοια ομάδα πνευματικών χαρισμάτων, όπως και η Α’ Κορ. 12. Οι προφήτες αναφέρονται μαζί με τους αποστόλους, τους ευαγγελιστές, τους ποιμένες και τους διδασκάλους (Εφεσ. 4:11). Όλοι αυτοί υπάρχουν «για την τελειοποίηση των αγίων, για το έργο της διακονίας, για την οικοδομή του σώματος του Xριστού· μέχρις ότου, ανεξαίρετα όλοι, να φτάσουμε στην ενότητα της πίστης, και της επίγνωσης του Yιού του Θεού, σε τέλειον άνδρα, σε μέτρο ηλικίας του πληρώματος του Xριστού» (Εφεσ. 4:12, 13). Όπως φαίνεται τόσο εδώ όσο και αλλού, ο Ιησούς είναι το κεντρικό πρόσωπο του μηνύματός τους.

Το βιβλίο των Πράξεων αναφέρεται σε δύο προφήτες, τον Ιούδα και τον Σίλα (κανένας από τους δύο δεν έγραψε βιβλίο της Αγίας Γραφής), οι οποίοι «παρηγόρησαν τους αδελφούς με πολλά λόγια, και τους στήριξαν» (Πράξ. 15:32). Αν και οι προφήτες όντως χρειάζεται μερικές φορές να απευθύνουν προειδοποιήσεις -ακόμη και αυστηρές- προσφέρουν επίσης, ανάλογα με τις περιστάσεις, λόγια ενθάρρυνσης. Ιδιαίτερα σε καιρούς δοκιμασίας, τα λόγια αυτά, καθώς και η ελπίδα και η υπόσχεση που περιέχουν, εκτιμώνται αναμφίβολα βαθύτατα από εκείνους που έχουν ανάγκη να τα ακούσουν.

Το έργο της ενθάρρυνσης συνδέεται άμεσα με την προφητεία (Α’ Κορ. 14:31). Σε περιόδους δοκιμασιών και διωγμών, το χάρισμα της προφητείας υπήρξε πηγή παρηγοριάς και ελπίδας.

Στην Αποκάλυψη 22:6, ο Ιησούς παρουσιάζεται ως «ο Kύριος ο Θεός των αγίων προφητών» και τα λόγια Του χαρακτηρίζονται ως «πιστά και αληθινά». Φυσικά, ό,τι προέρχεται από τους δούλους του Θεού, όταν μιλούν εκ μέρους Του, είναι επίσης «πιστό και αληθινό». Σε έναν κόσμο στον οποίο μπορούμε να εμπιστευτούμε τόσο λίγα πράγματα, μπορούμε πράγματι να εμπιστευτούμε όσα λένε οι προφήτες του Κυρίου, ιδιαίτερα στον Λόγο Του, που αποτελεί το ύψιστο σημείο αναφοράς μας.