Σχολή Σαββάτου

Μάθημα Σχολής Σαββάτου για ενήλικες.

Ορισμένες διάσημες ομιλίες έχουν επηρεάσει βαθιά τη ζωή των ανθρώπων και έχουν ακόμη αλλάξει την πορεία της ιστορίας. Αν αυτές οι ομιλίες δεν είχαν καταγραφεί, τα λόγια τους θα είχαν ξεχαστεί ή θα είχαν αλλοιωθεί με το πέρασμα του χρόνου. Η γραφή, λοιπόν, προσδίδει μονιμότητα στον προφορικό λόγο, και αυτή η μονιμότητα επιτρέπει στο μήνυμα να μεταδίδεται μέσα στον χρόνο.

Λίγο μετά την έξοδο των Ισραηλιτών από την Αίγυπτο και τη νίκη τους επί των Αμαληκιτών, ο Θεός έδωσε εντολή στον Μωυσή: «Γράψ' το αυτό σε βιβλίο για ενθύμηση» (Έξ. 17:14). Ξεκινώντας από τον Μωυσή, ο οποίος έγραψε τα πρώτα πέντε βιβλία της Αγίας Γραφής, τον Ψαλμό 90 και το βιβλίο του Ιώβ, το Άγιο Πνεύμα καθοδήγησε τους προφήτες-συγγραφείς να συντάξουν τα γραπτά που σήμερα αποτελούν τα 66 βιβλία της Αγίας Γραφής.

Διαβάστε Έξ. 17:14, Ιωάν. 20:30-31, Α’ Κορ. 10:11 και Αποκ. 1:19. Για ποιους λόγους ο Θεός ζήτησε από τους προφήτες Του να καταγράψουν τα μηνύματα που τους έδωσε;

Τα διάφορα βιβλία της Αγίας Γραφής αντικατοπτρίζουν το λογοτεχνικό ύφος και τις ικανότητες των συγγραφέων τους. Όπως θα δούμε στη μελέτη της επόμενης εβδομάδας, οι προσωπικές εκφράσεις και το διαφορετικό ύφος του κάθε συγγραφέα δεν αλλοιώνουν το μήνυμά τους, γιατί στη θεοπνευστία δεν υπάρχουν "βαθμίδες". Ορισμένα μέρη της Αγίας Γραφής είναι προφανώς πιο άμεσα και εφαρμόσιμα στη ζωή και την πίστη μας σήμερα από άλλα. Ωστόσο, αυτή η αλήθεια δεν καθιστά κάποιο μέρος της Αγίας Γραφής πιο εμπνευσμένο από κάποιο άλλο.

Σε αρκετές περιπτώσεις, οι συγγραφείς της Αγίας Γραφής κατέγραφαν τα εμπνευσμένα μηνύματα που αρχικά είχαν μεταδώσει προφορικά, είτε οι ίδιοι είτε μέσω κάποιου έμπιστου συνεργάτη. Στο βιβλίο του Δευτερονομίου, ο Μωυσής συγκέντρωσε σε γραπτή μορφή τις τελευταίες ομιλίες που απηύθυνε στους Ισραηλίτες πριν από τον θάνατό του. Αντίστοιχα, τα τέσσερα Ευαγγέλια καταγράφουν πολλά από τα κηρύγματα και τις διδασκαλίες του Ιησού κατά την επίγεια διακονία Του.

Υπάρχουν, όμως, και περιπτώσεις όπου οι προφήτες παρέθεσαν πηγές που δεν ήταν εμπνευσμένες (Πράξ. 17:28, Α’ Κορ. 15:33, Τίτ. 1:12), ακόμη και τα λόγια του ίδιου του Σατανά (Γέν. 3:1-5, Ματθ. 4:1-11).

Πρέπει να θυμόμαστε ότι, καθώς οι προφήτες κατέγραφαν τα συναισθήματα και τις επιθυμίες άλλων ανθρώπων, εξέφραζαν ταυτόχρονα και τις δικές τους ανθρώπινες αντιδράσεις (βλ. Δαν. 8:27, Αποκ. 22:8-9). Επιπλέον, η Αγία Γραφή παρουσιάζει πολλά καλά παραδείγματα προς μίμηση, αλλά και πολλά αρνητικά παραδείγματα προς αποφυγή (Α’ Κορ. 10:1-11).

Καθώς διαβάζουμε την Αγία Γραφή, οφείλουμε να έχουμε υπόψη μας ότι, παρόλο που δεν είναι γραμμένη σε τέλεια ανθρώπινη γλώσσα, μεταφέρει ένα αλάθητο μήνυμα που αντέχει στη δοκιμασία του χρόνου.