Σχολή Σαββάτου

Μάθημα Σχολής Σαββάτου για ενήλικες.

Πολλά βιβλία και συγγράμματα, όχι μόνο η Αγία Γραφή, έχουν φτάσει σε εμάς μέσα στους αιώνες. Κι όμως, θεωρούμε την Αγία Γραφή ως τον Λόγο του Θεού. Τι είναι αυτό που την ξεχωρίζει από όλα τα άλλα γραπτά;

Διαβάστε Β’ Τιμ. 3:15-17 και Ιακ. 1:17. Ποιο σημαντικό μήνυμα πρέπει να αντλήσουμε από αυτά τα εδάφια;

Παρά τις συζητήσεις για την ακριβή απόδοση του Β' Τιμοθέου 3:16, οι περισσότερες μεταφράσεις καταλήγουν στο ίδιο συμπέρασμα: ότι ολόκληρη η Γραφή είναι θεόπνευστη και προέρχεται από τον Θεό (βλ. Β’ Πέτ. 1:20-21).

Ένας βιβλικός σχολιαστής εξηγεί ότι: «Φαίνεται πιθανότερο ο Παύλος να θεωρεί εδώ την Αγία Γραφή ως σύνολο και να λέει ότι ολόκληρη η Αγία Γραφή είναι "ωφέλιμη για διδασκαλία, για έλεγχο, για επανόρθωση, για διαπαιδαγώγηση, που γίνεται με δικαιοσύνη", παρά ότι κάθε μεμονωμένο εδάφιο της Γραφής είναι ωφέλιμο με αυτούς τους τρόπους» (G. W. Knight III, The Pastoral Epistles: A Commentary on the Greek Text, Grand Rapids, MI: Eerdmans, 1992, σελ. 445).

Πώς πρέπει όμως να καταλάβουμε τη διαδικασία της έμπνευσης με την οποία γράφτηκε η Αγία Γραφή; Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η προφητική έμπνευση είναι η βοήθεια που δίνει το Άγιο Πνεύμα στους αληθινούς προφήτες, ώστε να μεταφέρουν αξιόπιστα τα μηνύματα του Θεού. Αυτή η βοήθεια προσφέρεται όχι μόνο την ώρα που δέχονται τα μηνύματα, αλλά και την ώρα που τα μεταδίδουν με ξεκάθαρο τρόπο στους ανθρώπους.

Ο Θεός έδινε τα μηνύματά Του μέσα από οράματα και όνειρα (Αριθ. 12:6, Ησ. 6:1, 8). Χρησιμοποίησε επίσης αυτόπτες μάρτυρες (Α’ Ιωάν. 1:1-3), ιστορική έρευνα που έγινε με την καθοδήγηση του Πνεύματος (Λουκ. 1:1-3), αλλά και θεϊκή επίδραση στον νου των προφητών (Β’ Πέτ. 1:21). Ανεξάρτητα από τον τρόπο με τον οποίο ενήργησε το Άγιο Πνεύμα, οι προφήτες και οι συγγραφείς της Αγίας Γραφής έλαβαν μηνύματα που αποτελούσαν αντικειμενικές αλήθειες και όχι προσωπικές τους αντιλήψεις. Δηλαδή, τα μηνύματα του Θεού δεν έπρεπε να αλλοιωθούν ή να διαστρεβλωθούν από τους αγγελιοφόρους Του, ακόμα κι αν εκείνοι χρησιμοποιούσαν τις δικές τους λέξεις για να τα εκφράσουν.

Το έργο της μετάδοσης των προφητικών μηνυμάτων στο κοινό μπορούσε να γίνει με τρεις τρόπους: προφορικά (Β’ Πέτ. 1:19-21), γραπτά (Ιωάν. 20:30-31), ή ακόμα και με συμβολικές πράξεις (αναπαραστάσεις).

ΣΚΕΨΗ: Ακόμα κι αν δεν έχουμε όλες τις απαντήσεις για το πώς ακριβώς ο Θεός καθοδήγησε τους συγγραφείς, γιατί είναι σημαντικό να δεχόμαστε την Αγία Γραφή ως τον αυθεντικό λόγο του Θεού, παραμερίζοντας τις όποιες απορίες μας για τις τεχνικές λεπτομέρειες της συγγραφής της;