Σχολή Σαββάτου

Μάθημα Σχολής Σαββάτου για ενήλικες.

Διαβάστε Ιερ. 36:17, 18 και Ρωμ. 16:22. Τι μας λένε αυτά τα εδάφια για τη χρήση λογοτεχνικών βοηθών από τους συγγραφείς της Αγίας Γραφής;

Κατά πάσα πιθανότητα, ο Ιερεμίας θα μπορούσε να είχε γράψει ο ίδιος τα μηνύματά του, ωστόσο βασίστηκε σε έναν έμπιστο γραμματέα για να καταγράψει πιστά τις προφητείες και να τις κοινοποιήσει στους ηγέτες του έθνους. Ο Ιερεμίας δεν είναι το μόνο παράδειγμα στην Αγία Γραφή όπου προφήτες χρησιμοποίησαν τις υπηρεσίες ενός λογοτεχνικού βοηθού για να μεταδώσουν το θεϊκό μήνυμα.

Στην Καινή Διαθήκη, παρόλο που ο Τέρτιος δηλώνει ότι «έγραψα την επιστολή» (Ρωμ. 16:22), είναι φανερό από την αρχή της προς Ρωμαίους επιστολής ότι έγραφε μόνο όσα ο Παύλος επιθυμούσε να πει. Ο Τέρτιος ήταν ο γραφέας, δηλαδή ο γραμματέας του Παύλου - ένας λογοτεχνικός βοηθός που μετέφερε τα λόγια του Παύλου σε γραπτή μορφή.

Αυτή η τακτική δεν ήταν ασυνήθιστη για τον Παύλο. Στο τέλος των επιστολών του προς Κολοσσαείς και Θεσσαλονικείς, ο Παύλος φροντίζει να προσθέσει τον χαιρετισμό «με το δικό μου χέρι» (Κολ. 4:18, Β’ Θεσ. 3:17) ως έναν τρόπο επικύρωσης ολόκληρης της επιστολής. Αυτό υποδηλώνει ότι βασιζόταν σε κάποιον άλλον για τη γραφή των επιστολών. Επειδή αυτή η πραγματικότητα θα μπορούσε να δημιουργήσει αμφιβολίες ως προς το αν η επιστολή τον εκπροσωπούσε σωστά -ή, ακόμη χειρότερα, αν δεν προερχόταν καθόλου από αυτόν- ο Παύλος πρόσθετε τη δική του χειρόγραφη σημείωση στο τέλος, ώστε να μην υπάρχει καμία αμφισβήτηση για τη γνησιότητα της επιστολής του.

Πολλοί σχολιαστές αποδίδουν την ποικιλία των τρόπων γραφής που συναντάμε στις επιστολές του Παύλου στη χρήση λογοτεχνικών βοηθών. Το ίδιο υποψιάζονται και για τις δύο επιστολές του Πέτρου: «Αν και είναι γεγονός ότι το ύφος της γλώσσας στη Β' Πέτρου διαφέρει από εκείνο της πρώτης επιστολής, αυτό μπορεί εύλογα να εξηγηθεί από την πιθανότητα ο Πέτρος... να χρησιμοποίησε τη βοήθεια ενός γραμματέα για τη διατύπωση μιας επιστολής που έγραφε στα ελληνικά. Αν ο Παύλος, που ήταν απολύτως εξοικειωμένος με τα ελληνικά, χρησιμοποίησε γραμματείς, όπως προφανώς έκανε, είναι ακόμη πιο λογικό να σκεφτούμε ότι και ο Πέτρος, του οποίου η μητρική γλώσσα ήταν τα αραμαϊκά, θα είχε κάνει το ίδιο, και ότι αυτοί οι γραμματείς θα είχαν ασκήσει καθοριστική επιρροή στη διατύπωση των επιστολών του στα ελληνικά» (B.C., τόμος. 5, σελ. 186).

Αυτό υποδηλώνει ότι, ενώ παρέμεναν πιστοί στις σκέψεις και στο νόημα των αγγελιοφόρων του Θεού, το λεξιλόγιο και η σύνταξη των προτάσεων ίσως αντικατοπτρίζουν τις διαφορετικές λογοτεχνικές ικανότητες των βοηθών που χρησιμοποιήθηκαν. Είναι οι σκέψεις που είναι θεόπνευστες, όχι απαραίτητα οι συγκεκριμένες λέξεις που χρησιμοποιούνται για να εκφράσουν αυτές τις θεόπνευστες σκέψεις.