Σχολή Σαββάτου

Μάθημα Σχολής Σαββάτου για ενήλικες.

Εδαφιο Μνημης

«Όλα αυτά έγιναν παραδείγματα σ’ εκείνους, και γράφτηκαν για τη νουθεσία μας, στους οποίους έφτασαν τα τέλη των αιώνων» Α’ Κορινθίους 10:11.

Για τη μελέτη αυτής της εβδομάδας, διαβάστε

Αριθ. 13:26-30, Ιερ. 36:20-26, Β’ Χρον. 36:15, 16, Ματθ. 23:30-35, Α’ Κορ. 10:6-12.

Σήμερα, ορισμένοι άνθρωποι ενθαρρύνονται να εκφράζουν «τη δική τους αλήθεια» -τις εμπειρίες τους, τις ιδέες τους, τις ανάγκες τους, τα όριά τους, τις πεποιθήσεις τους- όποιες κι αν είναι αυτές. Κάθε "αλήθεια" θεωρείται έγκυρη (σύμφωνα με αυτόν τον τρόπο σκέψης) και δεν πρέπει να αποσιωπάται. Τι συμβαίνει, όμως, όταν κάποιες από αυτές τις βαθιά ριζωμένες «αλήθειες» έρχονται σε σύγκρουση με την Αλήθεια, τον Ιησού Χριστό, και τον γραπτό Του Λόγο;

Αυτό που συμβαίνει είναι ότι κάποιοι δέχονται τις βιβλικές αλήθειες και απομακρύνονται από τα λάθη τους. Άλλοι, όμως, προσκολλώνται στα ψέματα τους. Ορισμένοι αλλάζουν τη συμπεριφορά τους ανταποκρινόμενοι στην αλήθεια, ενώ άλλοι επαναστατούν εναντίον της. Έτσι ήταν πάντοτε η ιστορία της ανθρωπότητας.

Οι βιβλικοί προφήτες συχνά καλούνταν να μεταφέρουν μηνύματα που οι άνθρωποι δεν ήθελαν να ακούσουν. Ως αποτέλεσμα, πολλοί δέχθηκαν επικρίσεις, απομονώθηκαν, ακόμη και απειλήθηκαν με θάνατο ή και θανατώθηκαν (Εβρ. 11:32-38). Παρόλα αυτά, οι προφήτες του Θεού διακήρυτταν πιστά τα μηνύματά τους, επειδή το να ακολουθούν τις οδηγίες που τους έδινε ο Θεός ως προφήτες, δεν ήταν κάτι που μπορούσαν να επιλέξουν ή να αποφύγουν. Ήταν οδηγίες ζωτικής σημασίας για τον λαό του Θεού. Γι’ αυτό και τα μηνύματα έπρεπε να δοθούν, ανεξάρτητα από το προσωπικό κόστος για τον προφήτη.