Σχολή Σαββάτου

Μάθημα Σχολής Σαββάτου για ενήλικες.

Διαβάστε Ησ. 65:17-20. Τι σημαίνει ότι στους νέους ουρανούς και τη νέα γη ένα παιδί «θα πεθαίνει 100 χρόνων»; (Ησ. 65:20).

Αν απομονώσει κανείς τον Ησ. 65:20 από το ιστορικό του πλαίσιο, θα μπορούσε εύκολα να υποθέσει ότι στους νέους ουρανούς και στη νέα γη θα εξακολουθεί να υπάρχει ο θάνατος και η αμαρτία. Όμως μια τέτοια ιδέα έρχεται σε αντίθεση με τις υποσχέσεις του ίδιου του Ησαΐα ότι οι δίκαιοι νεκροί θα αναστηθούν (Ησ. 26:19) και ότι ο θάνατος και η θλίψη θα πάψουν οριστικά να υπάρχουν (Ησ. 25:8, Ησ. 65:19).

Ο Ησαΐας στο 65:20 χρησιμοποιεί, προφανώς, συμβολική γλώσσα. Ποιο παιδί μπορεί να είναι 100 ετών; Αντίθετα, όταν διαβάζουμε τον Ησ. 65:17-20 μέσα στο ιστορικό του πλαίσιο, μπορούμε να αναγνωρίσουμε ότι το εδάφιο αναφερόταν ποιητικά στην ευλογία που θα λάμβανε το έθνος του Ισραήλ, αλλά μόνο αν παρέμενε πιστός στους όρους της διαθήκης (συγκρίνετε με Δευτ. 28). Όπως ο Ιησούς στο Ματθαίο 24:συνδέει άμεσα γεγονότα με μελλοντικά, έτσι και ο Ησαΐας κάνει κάτι παρόμοιο εδώ, δείχνοντας ότι αυτό που θα συνέβαινε τότε θα αποτελούσε προάγγελο των νέων ουρανών και της νέας γης.

Στον Ησαΐα, η νέα δημιουργία δεν ανήκει αποκλειστικά στο μακρινό μέλλον. Έχει εισβάλει ξαφνικά στο παρόν μέσα από το ένδοξο έργο της λύτρωσης και της συγχώρησης του Θεού. Το εδάφιο διακηρύσσει ότι ακόμη και τότε, στην τωρινή πορεία του Ισραήλ, ο Θεός ήδη νικά τον θάνατο. Αυτή η ιδέα εκφράζεται μέσω της υπόσχεσης για μακροζωία και την εξάλειψη της βρεφικής θνησιμότητας (Ησ. 65:20). Όλα αυτά αποτελούσαν απλώς μια προεικόνιση εκείνου που τελικά πρόκειται να έρθει.

Διαβάστε Α’ Κορ. 16:20. Πώς εφαρμόζουμε αυτό το εδάφιο στην εποχή και τον πολιτισμό μας σήμερα;

Στον ελληνικό πολιτισμό της εποχής της Καινής Διαθήκης, ο χαιρετισμός μεταξύ συγγενών και στενών φίλων συνοδευόταν από ένα φιλί. Ο Παύλος δίνει οδηγίες για αυτόν τον θερμό και στοργικό χαιρετισμό μεταξύ των χριστιανών πιστών (Ρωμ. 16:16, Α’ Κορ. 16:20, Β’ Κορ. 13:12 και Α’ Θεσ. 5:26). Από τα συμφραζόμενα, μπορούμε να βγάλουμε τη βιβλική αρχή ότι πρέπει να χαιρετάμε τους πιστούς με θέρμη και να τους κάνουμε να νιώθουν μέρος της οικογένειας του Θεού. Σε κάποιους πολιτισμούς, το φιλί θα ήταν ακατάλληλο, ενώ μια χειραψία, μια αγκαλιά ή μια υπόκλιση θα ήταν πιο αποδεκτή κοινωνικά. Ανεξάρτητα όμως από τον τρόπο έκφρασης του κάθε πολιτισμού, ο Παύλος μάς ενθαρρύνει να κάνουμε τους ανθρώπους να νιώθουν αποδεκτοί και αγαπητοί στις συγκεντρώσεις της εκκλησίας.